فصل ها

نوبت اول

نوبت دوم

شهريور

1

5/2

5/0

5/1

2

4

1

2

3

3

5/0

2

4

3

1

2

5

5/5

2

3

6

-

5/3

2

7

-

6

3

8

-

5/3

2

فعاليت ها

2

2

5/2

جمع

20

20

20

میکروفلورها نقش تعیین کننده در بیماری‌های خود ایمنی دارند که برخی خوب است و برخی بد!

وقتی میکروارگانیسم‌های خوب سرکار باشند سلول‌های ایمنی در خودایمنی درگیر می‌شوند مثل پسوزیاریس، مولتیپل اسکلروزیس و آرتروز می‌توانند خواص ضدالتهابی را توسعه دهند. دانشمندانی از دانشگاه برلین و محققانی از موسسه Biomedicine از سوئد به تازگی این امر را کشف کردند.

محققان نشان دادند که نوعی مشخص از قارچ ‌ها سلول‌های ایمنی موثر در توسعه برخی از بیماری‌ها را فعال می‌کنند، در حالیکه دیگر میکروارگانیسم‌ها باکتری‌های مشخصی را روی سطح پوست یافتند که خاصیت ضد التهابی به  سلول‌های ایمنی می‌دهد.

دکتر کریستینا زینسکلی اولین نویسنده این تحقیق : "این امر نه تنها نشان می‌دهد که ترکیب میکروفلورها دارای نقش تعیین کننده در توسعه بیماری‌های مزمن هستند بلکه سلول‌های کلیدی که باعث بروز بیماری‌های مزمن می‌شوند می‌توانند اثر ضدالتهابی را تقویت کنند."

این محقق 32 ساله از دپارتمان  و کلینیک آلرژی از درمان احیایی دانشگاه برلین و همکارانش، نشانه های ابتدایی‌ای را شناسایی کردند که چه در توسعه سلول‌های غیر بیماری‌زا و سلول‌های ایمنی و چه در پاتوژن‌ها  شرکت دارند، سپس معلوم شد اینترلوکین 1b ، یکی از هورمون‌های سیستم خود ایمنی بدن، مانند یک سوئیچ مولکولی کار می‌کند. 

حضور این هورمون سلول‌های ایمنی را حین خودایمنی برای عملکرد مخرب و ترشح ماده ضدالتهاب آموزش می‌دهد. از طرف دیگر غیبت این هورمون به سلول‍های ایمنی این اجازه را می‌دهدمانند همتایان ضد التهابی خود رشد کنند. جالب توجه است که این همان هورمون میکروارگانیسمی بدن ما است که تصمیم می‌گیرد که آیا  اینترلوکین 1b تولید شود و اینکه چه حالتی باید انتخاب شود.

این مشاهدات همچنین باعث شد که دانشمندان پیگیر بیمارانی باشند که به تولید بیش از حد اینترلوکین 1b مبتلا هسستند.به این بیماری سندروم خودالتهابی می‌گویند.این بیماری بخصوص در کودکان باعث بروز نشانه‌هایی مثل تب، آرتروز و بثورات پوستی می‌شود.